Zanger. Dat was altijd mijn antwoord op de vraag wat ik later wilde worden. Zanger en automonteur. Dat laatste is niet gelukt. Dat eerste gelukkig wel.
Toen ik op de kleuterschool zat, verlangde ik erg naar de hogere klassen. Niet vanwege de leerstof, dat vond ik niet zo boeiend. Wel vanwege de zangkwaliteit. Ik vond dat wij als kleuters maar heel bleekjes afstaken bij de oudere kinderen als er gezamenlijk werd gezongen. Als wij aan de beurt waren, zag ik iedereen denken: oh, daar heb je de kleuters weer. Die kunnen dus niet zingen. Ik vond dat heel vervelend en dacht: wacht maar tot wij wat groter zijn, dan zul je eens horen waartoe we in staat zijn!
Toen ik zeven jaar was, maakte ik van een aantal plastic speelgoedbakken een drumstel. Twee pollepels dienden als drumstokken.
Zo is het mijn hele leven gegaan. Ik wilde iets en probeerde het gewoon. Ik leerde orgel spelen, ik leerde gitaar spelen, ik leerde drummen. Ik leerde opnemen, ik leerde mixen.